-Жашымдан сүйүүгө берилдим. Атым Айдана.  8-класста окуп жүргөндө бир баланы жактырдым аты БАКЫТ болчу. Жан дүйнөм менен берилип сүйдүм. Кийин жүрүп анында менде көңүлү бар экенин билдим. Сүйлөшүп жүрдүк. Ал 11 –класста, мен 8 — класста окуучумун. Мектепте аны көргөндө өзүмдү коёрго жер таппай калчумун. Биздин сүйүүбүз көпкө созулбады.  3 ай сүйлөшкөн соң Жаны — жыл өтүп,  ал өзү менен өзү эле жок болуп, мага сүйлөбөй да карабай да койду.  Мен да сабырдуу болуп эч нерсе  дебедим. Кийинчерээк  жанымды жүргөн сырдашым жакын досум менен сүйлөшкөнүн билдим.  Ичимден күйүп жатсам да досума да, агада эч нерсе дей албадым. Ошодон кийин 25-май келди. Ал бүтүп кетип жатты,  ыйлагым келип өзүмдү коерго жер таппай кыйналдым. Айла жок,  жайкы каникулга чыктык.

Мына дагы азап ансыз күндөрдө кечирип баштадым. Август айы эле ал мага чалып жолуга турган болдук. Жолугуп сүйлөшүп неге андай кылганын сурадым. Мен улуу эжем Бакыт менен классташ болчу. Ошол Жаңы- жыл күнү:  “сүйлөшпө ал кичинекей кыз”- деп экөө сөз талашып акыры Бакыт макул болуп, менден кетиптир. Негизи мен ага ишенчүмүн. Ошентип биздин дагы бактылуу күндөрүбүз уланды. Ал Ошто студент болчу, мен болсо 9 -класста окуучумун ишемби күн келгенде дайыма жолукчубуз. Аны көрүп сагынычым таркачу. Ошентип жүрүп ал менен дагы жолуктум, мени өпкүлөп, болбой жатып жаткыра калды. Канчалык каршылык көргөзбөйүн эч жерине тийбейм мени кыйнап,  өз ишин чатыма бүтүрдү.

Ошодон кийин чалса албай кыйла убакыт капа болуп жүрдүм,  бирок дагы да сүйө бердим ага деген сүйүүм өчпөй койду. Мени кыйнаганын билип туруп да,  жолугуп жүрө бердим. Бирок намысыма тийген жок. Ошентип сүйлөшүп жүрүп Жаңы — жылда келди. Мен дагы жолуктум. №Мен сага үйлөнөм деп болбогон сөздөр менен мени алдап намысыма тийчү болду, мен каршылык көргөзүп, андай кылышына жол бербедим. Ошентип сүйлөшүп жүрүп кайдагы кызганычтын жалган сөздөрдүн айынан мени күнөөлөп урушуп калдык. Кыйналып жүрдүм сагындым,  көргүм келди.

Бир күнү апам менен отурсам, ал: “ аяш атаар эжңе жуучу жөнөтө турган болуп жатат” — деп айтып калды. Негизи Бакыт аяш атамдын баласы болчу. Жүрөгүөм жарылып кетчүүдөй болуп эжеме оатсап аркылуу кат жаздым. Ал  Москвада эле. Ага баарын түшүндүрүүп: “ Жөн гана мен сүйлөшкөм эже” – дедим. Ашыкча сөз сүйлөй албадым. Эжем түшүндү окшойт. Ал баарына айтып,  апама да айтып, айтор  баарын токтоттурду. Бирок апамдар мени Бакыт менен сүйлөшкөнүмдү билишкен жок.

Ошентип көп убакыт өттү.  Мен 11-класс болдум. Бирок жүрөгүмдөн башка адамга орун бере албадым.  Ошол маалда кайра Бакыт менен сүйлөштүм.  Канчалык мени алдаганын, сүйбөгөнүн билсем да, болбой  кайра сүйлөштүм, ошентсе да, ага  жолукпадым.  4 айдай сүйлөшүп жүрүп, дагы уруша кеттик.  Андан бери 5- 6 ай өттү.  Эми болсо дагы мага чалып, ал ахбалым сурап:

-Мени жакшы көрөсүңбү деди.

-Ооба – дедим.

-Эгер жакшы көргөнүң чын болсо, мени бактылуу болушумду да каалайсың да э — деди.

-Ооба — дедим оюмда эч нерсе жок. Ошондо ал мага айтты:

-Мен эжеңди жакшы көрөм биздин ортобузду бузбачы – деди.

Менин озума сөз келбей калды.

-Кыз бала баарына көнүп кетет мен аны бактылуу кылам. Сен ага менм менен  сүйлөшкөн  эмесмин деп айт  жана мага кек сактаба – деди.

Мен айласыздан макул болдум.

-Эжем ынаса  болду.  бактылуу болгула – дедим – Эгер эжем ынаса эмне кыламын, менин күнүм эмне кечет?
Билем мен туура эмес кылдым, бирок өзүмдүн сүйүүм үчөн баарына макул болгонмун, урушпай жакшы кеңешиңиздерди бериңиздерчи суранам…

(Каармандардын аттары өзгөртүлдү )

ПИКИР КАЛТЫРЫНЫЗ

Please enter your comment!
Please enter your name here