Бугунда уйго ичип келдим. Уйго кирсем аялым дасторкон жайып, балдарымды отургузуп , озгочо шанга болонушуптур. Мен кирээрим менен балдарым «АТА! АТА!» аталап чуркап келишти. Мен эмне кылам адатымча
-Баргыла нары!
Которуп качактамактугул урушуп , кээбир кундору чаап жиберем. Жубайым мени коруп жылмайып , кубанычы койнуна батпай турду эле ,балдарымды урушсам ,ыйлагысы келип ,жуз арчуусун алып, козунон аккан тамчы жашын аарчып койду. Балдарым ун катпай четке туруп калышты. Мен бут кийимимди да чечпей туруп, торду коздой жонодум.
— Э катын! Е! мындай нарррмальный катын болчу а! бу не кылганын?
Эми … даст. Суйлоп жатып ыктытып жаттым. Мындай элдин катындарына окшоп , нормальный отурбайсынбы? Балдарды кара,малдарды кара, тиричилигинди кылып жата бербейсинби?
Аялым балдарыма карап:
-болмого киргиле .
Балдарым дароо чуркап кетишти, менчи жаныдан бутка турган жаш баладай там-тандап басып, оозумдан шилекейимди чууртуп,дасторконго барып отурдум. Аялымда бет-мандайыма келип отурду.
-ыы суйло, не майрам ананн.
-бугун … биздин башкош… мен анын созун кесе суйлоп бакырдым.
-не башкош! Не башкош! А! тезирирек айтпайсынбы чайналбай.
-айтып жатамгоо… ал ыйлап жиберди.
-не ыйлайсын! Козундун когоргону кайтып калганбы? Коптон бери муштум жебей муштумга талгак болуп калдынбы!?
-жоок… сиз мени тушунсонузчу.
-тушунбойм! Столду такырата бир чаптым,чайнек ысык чайы менен тоголонуп жерге тушту. Аялым дароо алганга шашты.
-тийбе!
-килем суу болот.
-эмне!? Каяша суйлоп калдынбы? Тийбе дейм!
-акыры…
-акыры апан берген килем аа! Апан бергээн,балким мына уйдуда апан бергендир.
-жоок мен антейин дегеним жоок. Ал ый аралаш жооп узатты.
-анан? анан недейин дейсин.
-кайнаган чай… дагы созун болуп:
-не кайнабаган чай болобу!?
Ал жооп таба албай, ыйлап жоолугун шыпырып, столго жолонуп отуруп калды.
-болгону ысык чай , балдарым килемди кокус басса, буту куйуп калабы деп корктум…
— ээ кок мээ! Именно ушул килемден басат дейсинби? Аа башы жок. Кичине мага тактыктуу болчу, жаман катын!
Аялым жалт карады, анын коздору баягыдай эмес,курчтуу .
-эмне! Балдар укса эмне болот?
-балдар укса хахаха, уккан болот кок мээ.
Ангыча болмодон кичинекей к
кызым чыга келди. Апасына чуркап келе жатты, аялым ай,уй дегиче болбой, ошол чай тоогулгон жерди басып кетти. Аялым дааро которуп кучактады. Кызым чынырып ыйлап , бутунда тура албай,апалап кыйкырды. Апасы аны опкулоп, алда ыйлап болмого кирип кетишти.
Мен эчнерсе болбогондой муздаткычтын жанына бардым, аны ачып адаттагыдай арагымды тапбай калдым.
-оо шуркуя! Э катын! Катын!
Ал чуркап чыкты, кызымдын уну далээ басыла элек.
-кана менин арагым?
-ичпенизчи суранам…
Ал тизелеп отуруп калды. Мен жинденип чачынан кармап аны сабап кирдим.
Бир убакта балам ыйлап:
-ата урбанызчы… мынакей арагыныз.
Колунда бир ботолко арак турду , аны коруп мен аракты коздой жонодум. Аялым жузун жаап ыйлап турду. Баламдын колундагы аракты жулуп алдымда:
-сен эмне апандан уйрондунбу?
Ал унчукпай турду.
-ээй акмак! Дагы бекитчуу болсон, моогул кулагынду жулуп ,эки козунду чукуп таштайм уктунбу!
-уктум… ал апасынан бир карап , болмону коздой кирип кетти.
Мындай кундор бизде коп болду. Мен арака тоё ичип, бир бурчка барып жатып калдым. Канча уктадым билбейм, турсам кун далээ ордунда тургандай,башым зыркырап,тиштерим оорлошуп, колдорум калтырап ушуп калыптырмын. Муздак суу ичип озумо келдим. Уй тап-таза, ашыкча нерсе жок, балдарымдын оюнчугу да жок. Мен адатымча :
-катын ! оо катын! Эу бери чык! Балам! деп кыйкырып жаттым. Кызым! Ээ не бекинип алгансынарбы?
Дагы жиним келип,болмолорду ар бирине кирип,аларды издеп жаттым. Алар эч жерде жок. Сыртка чыктым ,кошунам туруптур:
-э кошуна менин катынымды корбодунбу?
-кече кечиндеси балдарынды алып чыгып кеткен.
-аа кетсе керекда хахааха. Кошуна бугун майрам от биздикине.
Кошунам ачуусу келип калыптыр:
-от дейсинби! Сендей акмактын уйуно откончо, олгонум жакшы.
-аа ол анда хахаха. Мен каткырып,аны шылдындап уйго кирип кеттим. Озумчо ырдап алганмын:
«катыным жок, мен бойдок,
Мен бойдок, катын жок,
Бойдок жигитмин, созум ок!
Мен деген шок бойдок» ырдаганым аз келгенсип, ары-бери чуркап ,дасторконго жей турган даамдарды коюп,отурдум. Байкабаптырмын столдун четинде, усту жабылган эме турат. Ача калсам ошол мен жактырган тамак, нан ж.б. Эки козум торт болуп:
-и? мен бул жака дасторкон жайсам,катын бул жака дасторкон жайып, бул жагы жаа кызык болдуго.
Же мындй болунуп-болунуп жейт белек ккххаахаха. Озум менен озум суйлошуп,озумо озум кулуп жаттым. Ээ мага не экоону тен жейм. Шаша-бушо эчнерсе корбогондой жеп,суудан жутуп курсакты тойгоздум. Курсак ток, кайгы жок деп кайрадан уйкум келип,башымдын зынгыраганы басылып ,жыргап калбадымбы. Дагы муздаткычка барып арагымды издедим. Дагы жок.
Энендурайын катыны! Туготуп бекитип койгон тура же алда ичип жатабы хахахаа. Чон кузугунун алдына келдим да,столду коюп, анын устундо турган , озум бекиткен ,досум берген аракты алдым. ОО! Советский! СССРдин арактары хехехээ.
Столго барып отурдум. Аракты куюп ,колума кармап:
-хуу! Ээ айтмакчы арак брат! Эми биз сен экообуз жашайбыз.
Билесинби канча жолу аялымды айдадым,уйдон куудум,кетирдим бирок кетпей эле койду. Кетирсемда айла жок барып алып келгенмин да туурабы? Эми мен кетирбесемда,кет дебесемда озу кетип калыптыр ,мага баарибир ,бирдеке дешсе озу кетти,менде куноо жок деймда туурабы? Хахахааа туура ,туура досум ,арак брат! Мейли ден соолук болсун жана достугубуз узулбосун макулбу? Арака стаканымду тын эте уруп ичээримде, столдун четинде турган ак кагазга козум тушту. Арагымды ичпей ,ошол ак кагазды алып ачып кирдим. Ичинен дагы бир кичинекей кагаз тушту. Кичинекей кагазды ачып окудум. Ал кат аялыма арнап жазган катым болчу. Мен ал кезде ага жетпей, «мен сени алып кетем,сен меникисин,биз бактылуу болобуз» деп жазгандарым бар эле . Озумдун жазган катымды окуп,бир башкача боло туштум. Ойлуу отуруп калдым. Андан берки чон катты алдым. Ал кат мындай болчу:

 

Акыркы кат…
Бугун биздин башкошконубузга он жыл болду. Бул менин сизге жазган акыркы катым жээ жок! Ооба акыркысы!
Эсиниздеби биз экообуз суйушуп,суйуубуз куч болуп ,ата-энебиз ыраазы болбой койсода, биз турмуш курабыз деп алыстарга качып кеткенбиз. Сиз андан алдын «мен сени алып кетем,сен меникисин,биз бактылуу болобуз»деп кат жазган элениз. Мен ошонду ушунчалык суйунуп,кубанычым койнума батпай ,бир ыйлап,бир кулуп озумчо суйуунун колундо сузуп бараткан кеме сыяктуу элем. Ал кемени эчким токтото алмак эмес. Анткени анын калагы сиз элениз. Сиз жанымда болсонуз мен эснерседен коркпойт элем,озумду эркин сезип,ажал келсе да сиз мени алып калчуудай сезилчуу. Бирок …
Эсиниздеби биз экообуз башкошуп тоюбуз куну женил бийге тушуп жатканыбызда ,айткан создорунуз. Сиз мага жылуу карап:
-биз бактылуу болобузбу?
-билбем…
-антпе… бизди бактылуу болсун канча адмдар тоюбузга келди,бактылуу болсун де пак батасын берди. Демек биз созсуз бактлыуу болушушбуз керек,биз ага милдеттубуз.
Каттын ушул жерине келгенде,озумду озум жек коруп,козумдон жашым тамчылап,бармагымда баса тиштеп катты андан ары уланттым.
Сиздин бул жылуу,ишеничтуу создорунуз ,мени жетинчи асманга алып чыкты. Периште чыяктуу ошол жерден канат бутуп,сиз жана учуп бараткандай болдум. Аттин ошондо музыканын бутуп калганын каранызчы. Мен сиз менен канчалык бийлегим келген . Сиз ошондо дароо сезип,ининизден айттырып дагы женил бийге коудургансыз .
Мен кубанып кулагынызга шыбыраганмын:
-мен дагы бийлегим келгенин кайдан билдиниз?
-жаным … аны мага журогум айтты,мен сенин ар бир сезиминди,ички оюнду,кыялынды, айтчуу создорунду ,мына ,мына бул сендеп согуп турган журок менен сезип турам .
Мен ошондо ыйлабаска аракеттенсемда ,козумдон молт-молт этип жаштарым агып кеткен. Сиз болсо бекем кучактап:
-мейли ыйла, ыйла суйунучтон,бактылуулуктан бирок кайгы-капалыктан ыйлашына эч качан жол бербейм…
Сиздин жылуу создорунуз мени ого бетер жаштандырып ,ал менин жашоомдогу эн бактылуу кун болуп калды.
Эки уч жылдай бактылуу жашадык,балам торолгондо сиздин озгочо сюрприздериниз,кызым торолгондо андан откон жагымдуу белектериниз ,сиздин аталык мээрминиз биздин уйдогу бакытты кармап тураар эле. Мен сизге жагыш
учун ,кээде боюнуп ,жасанып жумуштан келгенизде кучак жайп тосуп алар элем. Сиз болсо боюнуп жасансанда,жасанбасанда баарибир менин аялымсын,туболук меникисин,сен менин периштемисн дээр элениз. Ээхх ошол жагымдуу,журоко жеткен,жылуу создорунуз,баягыдай суйдуруп караган коздорунуз кайда? Кайда? Мен аны таба аламбы?
Мен чыдабай алдымда турган бир ботолко аракты терезени коздой атып жибердим. Терезе да ботолкода сынды. Мен ункуйуп отуруп ,улам-улам коздон аккан жашымды аарчып ,кайрадан катка коз салдым.
Билбейм … эми кантем… биздин уйдогу бакыттын кушу кайда учуп кетти экен? Кайда?
Ооба … кээде мени урушат элениз, ката кеткениме бир нерсени туура эмес жасап алганыма … мен куноомду мойнума алып эле ун катпай журчуу эмес белем. Акыркы жолу досторунуз менен шеринеге барганда,уйго зуулдап унааныз менен жетип келдиниз. Кирээрииниз менен мени бетке чаап муунтуп кирдиниз,ошондо кезде сиздин коздорунуз жырткычтын козундой болуп жанып турду. Мен коркконумдан озумду жоготуп койдум. Суу чачып эсиме келтирип, алдыма курч коздорунуз менен тиктеп отурдунуз:
-ээй канчык! Бул эмне кылганын?
-тушунбодум?
-кандай тушунбойсун а! мен жумушка кеткенде кимдир бироолор менен жатып журот экенсин?
-жжоок! Жалган! Жалган! Эч качан!
-жанынды жебе!
-сиз мага кыянаттык кылсанызда,мен сизге кыянаттык кылбайм!
-ээй ! эмне досторум жалган айтат дейсинби? Уйго келгенде башкача карап коёт экенсин?
-жжоок , сиз мага ишенизчи…
-мен акмак экенмин сага ишенип энендурайындын катынын! коргозом мен сага!
Ошонду мени болушунча сабагансыз. Мага деген конулуунуз соолуп,бир да ишенбей калдыныз. А мен болсо сизден умут кылып журом. Сиз эмне ушака,куру жалганга алданып ишендиниз? Биздин бактыбызды коро албагандар жер бетинде жайнап журушпойбу. Акыры мен сиздин аялынызмынго. Мейли мага ишенбениз,неге ичип кеттиниз . Унааны саттыныз,иштен чыктыныз бул эмне кылыгыныз? Бугунда жок жерден сабадыныз. Кызымдын буту куйду. Баламды уруштунуз,деги бул кылыктарыныз качанга чейин созуалт? Аягы барбы? Мен бугун акыркы жолу сизге тамак жасап жатам,акыркы жолу уйду тазалап ,акыркы жолу, баары акыркы жолу болуп жатат. Катымдагы акыркы жолу болсун. Мени кетирем деп кыйналбаныз,мына мен кетип жатам. Эчнерсеге тийген жокмун. Балдарымда сизди акыркы жолу коруп жатат. Эми келем дебениз, жок ! эми мен бакыттын кушун издеп кетеберем,андан сон озумда жок болом. Сизге эмне болот билбейм. Мына башкошконубузга он жыл толук болду. Бул куну уйубуздо майрам кылып,дасторкон жайып ,кайгы-капалыкты артта калтырып же аларды уйдон кууп чыгайын дегем. Бирок андай болгон жок… Мен эгерде бул кундон кечиксем ,мен дагы ушундай уруштарда калып кетчуудоймун. Бугун кетем. А сиз узаткангада жарабай уктап жатас. Эми мага эчким эмессиз! Эчким! Калемимдин да сыясы тугоп барат,кудум менин сизге болгон суйуум сыяктуу.
Уруштардан сон ,мен сиздин баягы жылуу созунузду,мээримдуу козунуздуу,жылуу кучагынызды сагындым… Кантем? мунун айласы жок тура. Ошол сиздеги жылуулук толугу менен туболуко муздактыка айлангандай.
Менден ката кетсе кечирин… а мен сизди эч качан кечирбейм. Уруп-тепкениниз,урушканыныз,муунтканыз учун эмес. Баламдын бутун куйгузгонуз учун жана баягыдай аталык мээрим токпогонунуз учун…
«АКЫРКЫ ЖОЛУ»
Катты окуп бутуп шолоктоп,кудум аюу сымал онгуроп ыйлап кирдим. Катты бырыштыра кармап ,озумду озум ургулап:
-сен эркек эмессин! Сен айбансын! Айбан дагы эмессин, сен шайтансын! Жок шайтан дагы эмес сен эн жамансын ,сага караганда…
Калган созумду улай албай,бут нерсени талкалап,озумда талкаланып ыйлап жаттым. Кошунам кирип келди.
-эмне болду кошуна!?
-эмне болмок эле акмак!
Мен аны жакалап алдым.
-кайда менин аялым кайда? Билесинби мен бактымдан ажырадым.
Ал ун катпай туруп берди. Мен аны кайра койберип ,кузугуну коздой жонодум. Анын астында турган, аялым экообуз уйлонгондо тушкон суротту алып келдим да.
-билесинби бул менин эн бакылуу кунум,эн! эн! Бактылуу!
-болду кошуна ыйлаба…
-ыйлайм ,ыйлайм эмне жырткычтарда журок жок дейсинерби? Баар! Мына журок,бизде да согот журок… журогумду муштумдап корсотуп, ого бетер тогулуп ыйладым. Балдарымдын болмосуно кирип кийимдерин таап , опкулоп жыттап, алардын кийиминен кечирим сурадым. Кошунам мени коруп ун катпай кете берди. Мен башка эмне кылам ,копко отурбай эшиктерди да жапбай ,кайын энемдин уйун коздой жонодум. Кеч кирген убакта жетип бардым. Анын иниси жана байкеси чыгып ,мени болушунча сабашты . Мен бакырып аялымдын атынан атап , алардын эшигин коздой тартылдым. Кайра жыгылам,кайра турам. Акыры дарбазага жеткенимде апасы чыкты.
-апа мени кечириниз ,кызынызды алып кеткени келдим.
-сага берчуу кызым жок!
Бул созу жанымды октой тешип ,журогумо келип кадалды. Журогум лак эте тушту. Ага болбой шыкаалып ,уй жакты карадым. Байкеси менен иниси дагы ого бетер сабашты. Бир убакта токтогула деген кыйкырык угулду. Ооба ал менин аялымдын уну болчу. Бети-башым кан, тизелеп ун чыккан тарапка , козумду арандан ачып,жормолоп кирдим. Аялымдын бутуна жеттим.
-мени кечир ,кечир… суранам…
Ал жаныма отурду. Жузу кок ала,илеби жарылган … ооба мен акмак сабап ушул акыбалга келбедим беле.
Колумду ачып кармадыда ,бирнерсени салып кайра жаап койду. Мен дароо жумулган колумду ачтым. Колумда саргарган нике шакек жана сойко турду. Бул эми баары бутту дегени эмесби. Мен ордумдан турганча ал кирип кетти. Жан талашып кайра артынан жонодум. Ичкери жакта балам мага курч коздору менен карап турду. Кызымчы? арандан басып журот. Апасы эшикти тарс жапты. Байкеси мени жакалап:
-эй акмак! Жогол энендурайын тилемчи! Мен анын созуно чыдабай уруп жибердим. Иниси мени уруп, экоолошуп, тилденип ары жулкуп, бери жулкуп токмоктошту. Мени жолдун четине суйроп апарып ташташты. Билбейм канча жаттым. Бир убакта бир ит келип ,бетимден жалап кирди. Мен дароо ыргып турдум ,озумо келип уйду коздой жонодум. Уйдун экинчи кабатындагы терезден аялым мени ыйлап карап турду. Аны коруп тык токтодум. Ал дароо терезени жаап ,чыракты очуруп кетип калды. Мен жерди ары-бери таптап, жанакы нике шакек менен сойкону таап алдым. Тапканымда суйунчтон бакырып ,аялым мага кайра кайткандай бакырып кирдим:
-мен сени алып кетем! Сен меникисин! Биз бактылуу болобуз! Мына мен кайрадан шакек,сойкону таап алдым хахаха! Таптым ! биздин бакыттын кушу эч кайда учкан жок, мен аны дагы кармайм ,саамга эмес туболуко уктунбу! Кочо менен бир болуп бакырып уйго келдим. Кузгудон озумду копко карап турдум. Сакалым осуп ,чачым осуп, жудоп байкеси айткандай тилемчи болуп калыптырмын… тилемчи да мага караганда тазаарак журот. Суу ысытып , жуунуп-таранып чачымды алдырып ,талкаланган уйду оз колум менен тузоп ирээтке келтирдим. Уйго

баардык нерсе жетиштуу, бир гана аялым,балдарым жетишпеген сыяктуу. Мен бир-эки жума озум жашадым (жузумдун кок аласы кеткенче).
Кайрадан жумушка кирдим. Мен жок бизнестегилер да бир топ кыйналышкан тура. Кризиске кабылышып акыркы бизнес планды иштеп жатышкан экен. Мени коруп суйунушуп, дароо эле жумушка киргизишип,баягы озумдун ордума отурдум. Мен жаныдан бизнес план тузуп, компанияны бутка тургузуп кеттим. Ал жетишкендигим учун ,жетекчим жаны улгудогу унааны белек кылды. Мен аны зуулдатып айдап журдум. Менде баягыдай кайгы-капа жок, ким дос ,ким душман баарын билем. Коп нерсеге козум жетип ,жашоодон да,жумуштанда тажырайбалуу болуп калдым. Бир нече проект,бизнес пландарды тузгонум менен ,аялымды уйго алып келуунун планын тузо албай койдум. жок ! мен кайрадан жолун таптым. Ал мени кечирет, эч качан акыркы жолу болбойт . Биздин урушуп-тарынышканыбыз акыркы жолу болот. Ооба ошол болот.
Мен бугун алардын уйунун алдына келип, баягы жаш чагымдагыдай , терезесинин астында турам. Мен аны атынан атап чакырдым. Байкеси эшикти ачты. Эшикте ырчы,чоорчу баары турат. Алар менин «баштагыла» деген буюругумду гана кутуп жатышат.
Байкеси жаныма келди:
-эмнеге келдин? Тез кетип кал!
-эч качан! Кетсем аялымды кошо ала кетем…
-балдарынчы?
-аларды дагы.
-колундан келеби?
-келет. Озумо ишеничтуу суйлодум.
-мейли хехехе келсе алып кет. Кел мындай суйлошолу мен сага жети мунот берем. Алып кетсен алып кеттин ,болбосо жок…
-мага уч мунот жетет.
-мейли анда уч мунот болсо ,уч мунотда.
Мен дагы бир балэкетти баштап алдым. Эркекче кол алышып,аялымды чакыра баштадым. Убакыт кетип жатат. Бир жарым мунотто аялым терезесин ачты. Бул менин биринчи женишим,демек ал кайтат. Ал ачаары менен музыканттар музыкасын канылдатып,ырчылары ырдип кирди. Аялым конулу сууз, бирок терезени жапбай карап турду. Мен артисттердин жайырак ырдашын сурандым да музыканын коштоосунда суйлоп кирдим:
Жаным! Мен сага келдим. Мына менин эркекче созум. Мен озгордум. Ким учун? Ооба мен сен учун озгордум! Сенин суйуун мени озгорто алды. Мен кечирчи суранам кечир.
Мен суйлоп жатсам иниси чыгып асыла кетти. Байкеси аны тартып ,уч муноттон сон баары чечилээрин айтты. Убактым аз калды. Бир мунотум калды.

Кайрадан терезени карасам ,аялым кызымды которуп, жанында балам мага кубануу менен карап туруптур.
-балам ! кызым! мени менен кетесинерби?
Алар апасын карап койду. Апасычы? далээ сууз аран эле карап тургандай.
-сураныч мени кечирчи! Мен сен учун баарын жасайм. Суйлоп жатып жаштанып кеттим. Бул жаштар сен учун агып жатат. Билесинби бул деген суйуунун коз жашы,суйуунун кучу. Ангыча убактымда аяктады. Аялым терезени жаап кирип кетти. Кошуна колондор баары чыгып алган. Байкеси менен иниси ырчыларды токтотуп ,мени кет деп айтышты. А мен тизелеп отуруп калдым. Мен учун жашоо бутту,суйуу бутту… ооба акыркы жолу болду,балким бул менин акыркы демимдир деп да ойлоп кеттим. Кайрадан жок! Деп ордумдан ыргып турдумда.
-эч качан акыркы болбойт! Жок! Бул деген менин бактым! Бул менин суйуум! Менин суйуум сен! Сен!
Бакырганымдан улам байкеси мени жакалап кирди.
-кет дейм! Иттида кет десен кетет!
Мен ага карабай ,мен кетсем силерди алып кетем! Байкеси бир уруп жыгыта койду. Иниси экоо дагы мени урганы калышканда эшик тарс эте ачылды. Анын апасы турду, эми баары бутту дедим. Ал дагы сага берчуу кызым жок деп айтат дедим. Бирок акыркы умутум болчу,ордумдан туруп:
-апа мен кайрадан келдим,кечирип коюнузчу,кызынызды алып кетейин…
-менин сага бере турган кызым жо…
Ал созун айтып буто элек де эле артынан аялым чуркап отуп ,мага карай келе жатты. Мен да ага чуркадым,кучактадым биз ыйладык. Бизди коруп баары ыйлады. Аялымдын жыттуу жытынан жытап,жузунон опкулоп:
-мени менен кетесинби? Мен сени тарынтпайм, соз берем !деп айтып жаттым.
Аялым да кучагымда ыйлап,мага карап:
-кантип? Кантип кетпейин?
Мен анын созунон сон, дагы да бекем кучактадым. Бир убакта балдарымда чуркап келишти. Мен аларды баягыдай кучактап которуп,колумдан тушурбой унаага алып бардым. Алар унаадагы оюнчуктарды коруп суйунуп кетишти. Мен аларды отургузуп коюп ,апамдын ,байке,кайын инимдин жанына келдим. Аялым жанымда мени колтуктап ,эчкимге бербегендей кылып кармап турат. Иниси менен байкеси менден кечирим сурашты . Биз алар менен кучакташып кечириштик. Апам боло албай мени кечирип ,кайрадан ак батасын берди. Неберелери менен коштошуп коёюн десе, алар болбой унаадан тушпой коюшту. Алардын кубандырганы « биз тушпойбуз,силер алып каласынанар,биз атам менен кетебиз» дегени болду. Аялымда унаага отуруп ,кошуна колондорда батасын берип бизди узатышты. Артта балдарым оюнчуктарын ойноп ,жыргап баратышат. Аялым болсо мага жолонуп алган,мен аны бешенесинен суйуп ,колунан жылуу кармап ,бакыттын кушун кондуруп уйго бара жатам. Эн башкысы мен бакыттын ачуусунда,таттуусун да таттым.
Ооба бул биздин акыркы жолу тарынычыбыз,акыркы жолу ажырашканыбыз, биз эми туболук биргебиз жана бактылуубуз…
Эгерде окуп ыйласанар ошол коз жаш менен Аллахымдан ыйлап-ыйлап кечирим сурап коюнуздар. Мен учун дуба кылгандыда унутпагыла…